โอกิครับ
เดือนนี้โอกิก็จะครบสองขวบแล้วนะครับ น้ำหนักยังเท่าเดิมคือเก้ากิโล ทำไมเลี้ยงไม่โตเสียทีก็ไม่รู้ ถ้าไม่ใช่อาเน่เป็นคนทำอาหารให้โอกิกิน แม่คงต้องนึกว่าเป็นเพราะแม่ทำไม่อร่อยแน่ๆ กลางคืนโอกิก็ยังตื่นมากินนมแม่สามสี่ครั้งเหมือนเดิม ท่าทางคงจะเลิกนมแม่ได้ยากแน่ๆ เวลาแม่ถามว่าเลิกนมแม่ได้หรือยัง โอกิก็อมยิ้มแล้วก็ส่ายหน้า
โอกิเริ่มพูดสองสามคำได้แล้ว ที่ชอบพูดบ่อยๆ ตอนนี้คือ อยากกิน อยากไป อยากถือ บางคำก็พูดไม่ชัด แม่ต้องให้ไอโกะแปลให้ วันก่อนแม่พาโอกิไปรับไอโกะที่โรงเรียน โอกินั่งไปได้สักพักก็พูดว่า หม่าม๊า อยากถือ แม่ก็ถามว่าอยากถืออะไร โอกิก็ชี้ไปข้างหน้าแล้วก็บอกว่า อยากถือ อยากถือ แม่ก็ถามซ้ำว่าถืออะไรล่ะ ถามกันอยู่อย่างนั้นจนแม่ก็หงุดหงิด โอกิก็หงุดหงิด สุดท้ายโอกิทนไม่ไหว เสียงดังขึ้นกว่าเดิมบอกแม่ว่า "ไม่ไจ้ หม่าม๊า ไม่ไจ้ อยากถืออออ" แม่เลยนึกได้ว่าโอกิคงอยากจะพูดว่า "อยากถึง" นั่นเอง พอแม่บอกว่า "อ๋อ โอกิอยากถึงใช่มั้ยครับ เดี๋ยวก็ถึงแล้ว" คราวนี้โอกิยิ้มออกมาได้แล้วก็ตอบว่า "ไจ้" แหม กว่าจะคุยกันรู้เรื่อง
ประโยคที่ยาวที่สุดที่โอกิพูดได้ตอนนี้คือ หม่าม้าค้าบ-ขอ..กิน..นม...หน่อย..อั๊บ โอกิพยายามพูดจนได้ เพราะ ถ้าไม่พูด แม่จะไม่ให้กิน
ไอโกะรักและเป็นห่วงน้องมาก แต่ก็มีเรื่องมาฟ้องแม่ทุกวัน "หม่าม้า..โอกิดึงผมไอโกะแล้วไม่ขอโทษ" "หม่าม้า...น้องแย่งของเล่นไอโกะอีกแล้ว" "หม่าม้า...น้องเอากระดาษไอโกะไปเขียนเล่น" "หม่าม้า...น้องไม่แบ่งขนมให้ไอโกะ" "หม่าม้า..จดหมายของไอโกะขาด ไอโกะไม่เห็น แต่สงสัยว่าน้องเป็นคนทำ" บางครั้งแม่ก็ถามไอโกะว่า "โอกิเป็นน้องที่ไม่น่ารักเลย เรายกโอกิให้เชียร์ดีมั้ย แล้วเดี๋ยวหม่าม้ามีน้องให้ไอโกะใหม่ อาจจะน่ารักกว่าโอกิก็ได้นะ" แต่ไอโกะก็ยืนยันทุกครั้งว่าไม่เอา
เชียร์เป็นเพื่อนซี้ไอโกะ เชียร์ไม่มีน้อง แล้วก็อยากมีน้องมาก ตอนที่ไปวัดด้วยกัน เชียร์ (รวมทั้งแม่ของเชียร์ด้วย) ชอบเล่นกับโอกิมาก โอกิก็ชอบเชียร์มากเหมือนกัน เวลาที่แม่ไปรับไอโกะที่ร.ร. เชียร์ก็มักจะถามถึงโอกิทุกครั้ง บางครั้งก็สั่งไอโกะด้วยว่า ให้บอกให้แม่พาโอกิมาด้วย
วันปิดเทอมที่ผ่านมา มีงานเลี้ยงที่ร.ร. แม่พาโอกิไปด้วย เชียร์เข้ามาจัดการดูแลเป็นอย่างดี ช่วยป้อนข้าว ป้อนน้ำ แล้วยังรู้จักเป็นห่วงโอกิด้วยนะ ตอนที่เชียร์เอาน้ำหวานของตัวเองให้โอกิกิน แล้วก็นึกขึ้นมาได้พูดออกมาว่า "อุ๊ย...เดี๋ยวโอกิติดหวัดหนู" แล้วก็จัดการเอาหลอดเดิมของตัวเองกลับด้าน แล้วค่อยให้โอกิกินใหม่ :)
เชียร์เดินไปไหน ก็จูงโอกิไปด้วย โอกิก็ยอมให้เชียร์จูงเป็นอย่างดี ขนาดไอโกะยังเข้ามากระซิบกับแม่ว่า "หม่าม้า..น้องยอมให้เชียร์จับมือด้วยนะ แต่กับไอโกะน้องสะบัดๆ ทุกครั้งเลย" ป่าป๊าพูดให้แม่ฟังเรื่อยๆ ว่าโอกิไม่ค่อยถูกกับไอโกะ เหมือนไม่ค่อยจะรักกันเท่าไหร่ ตอนที่ไอโกะมากระซิบแม่แบบนั้น ถ้าเป็นผู้ใหญ่ก็คงจะน้อยใจไปแล้ว แต่นี่เป็นเด็ก ก็เลยกลายเป็นเล่าให้ฟังเฉยๆ
จะว่าโอกิไม่ค่อยรักไอโกะก็ไม่เชิงมั้ง เพราะคราวก่อนที่ไปแม่กลอง ป้าอ๋อยเล่าว่าเอายาคูลท์ให้โอกิ แล้วโอกิก็ไม่ยอมไป ยืนรอแล้วก็บอกป้าว่า "ให้โกะด้วยๆ" แสดงว่ามีใจให้กันเหมือนกันล่ะน่า
ส่วนไอโกะนั้น แม้ว่าน้องจะทำให้ไม่ถูกใจบ่อยๆ แต่ก็รักน้องเหลือเกิน เวลาโอกิดื้อ จนต้องถูกป่าป๊าตี ไอโกะก็ต้องคอยบอกว่า "ป่าป๊า อย่าตีน้องแรงนะ เดี๋ยวน้องเจ็บ" อาทิตย์ที่แล้ว เราจะออกไปข้างนอกกัน โอกิเลือกชุดสีเหลืองแสนมอมแมมมาใส่ พอแม่เห็น แม่ก็บอกว่า "ชุดนี้ไม่หล่อเลย ไปเปลี่ยนก่อน ไม่งั้นไม่ต้องไปนะ" โอกิก็ออกฤทธิ์ด้วยการร้องไห้โวยวายทันที "ไม่เอาๆๆ" แม่ก็ยืนยันว่า "ไม่ได้ ต้องเปลี่ยน ไม่งั้นไม่ต้องไป" ในระหว่างที่โอกิเปิดศึกกับแม่อยู่ พี่สาวผู้แสนดีก็ขี่ม้าขาวมาเลย "หม่าม้า...ก็น้องเลือกเอง น้องอยากใส่ชุดนี้ น้องไม่ยอมเปลี่ยน หม่าม้าให้น้องใส่เถอะ"
