โอกิ...
แม่ไม่ค่อยได้เขียนไดอารี่เกี่ยวกับโอกิเลยนะครับ เพราะแม่ไม่มีมุขเลย ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร เพราะโอกิยังพูดไม่ได้ ก็เลยไม่มีเรื่องอะไรจะเขียน ตอนที่แม่เริ่มเขียนเรื่องของเจ๊ไอโกะนั่น ก็เป็นตอนที่เจ๊ไอโกะเริ่มจะพูดได้บ้างแล้วเหมือนกัน
แม่คิดว่าแม่คงจะเริ่มมีอะไรที่พอจะเขียนเกี่ยวกับโอกิได้บ้างแล้วล่ะ
เวลานี้โอกิอายุ 1 ขวบ กับ 1 เดือนแล้ว น้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์มากๆ 8 โลนิดหน่อย น้ำหนักเท่ากับเด็ก 7-8 เดือนเลย ตอนแรกแม่ก็กลุ้มๆ เหมือนกัน แต่ก้ไม่รู้จะทำยังไง
ก็หนูเป็นคนกินไม่เก่ง นอนไม่เก่ง ก็เลยไม่ค่อยโตมั้ง
แล้วก็ยังไม่ยอมเดิน ไม่ยอมพูด ติดแม่หนึบเป็นตังเม หนูยังตื่นทั้งคืน แทบทุกชั่วโมง แม่เฝ้าแต่รอว่าเมื่อไหร่หนูจะนอนได้ยาวสัก 3 ช.ม.บ้าง แต่ก็ดูเหมือนจะไม่มีความหวังเลย แต่ก็ช่างเถอะ เพราะนอกนั้นแล้ว หนูก็เป็นเด็กน่ารักมาก ร่าเริง แจ่มใส หัวเราะเอิ๊กอ๊ากได้ตลอด เวลามีคนเล่นด้วยถูกใจ
หนูชอบเล่นกับเจ๊ไอโกะมาก เวลาหนูสองคนเล่นกัน หัวเราะสนุกทั้งคู่ น่ารักมากๆ เลย ใครเห็นก็อมยิ้มชอบใจ
จี่จี๊โช เป็นองครักษ์พิทักษ์โอกิโดยเฉพาะ คุยกันรู้เรื่อง โอกิสั่งได้ทั้งๆ ที่พูดไม่เป็นนี่แหละ แม่คิดว่าโอกิอาจจะกำลังตัดสินใจอยู่ว่าจะเลือกภาษาอะไรเป็น ภาษาแม่ดี ระหว่างพม่ากับไทย แม่คิดว่าหนูได้ยินทั้งสองภาษามากพอๆ กัน เพราะทุกวันนี้เจ๊ไอโกะก็พูดพม่าคล่องขึ้นมาก เท่าที่แม่สังเกต หนูฟังรู้เรื่องทั้งสองภาษาเลย
ในระหว่างที่ยังตัดสินใจไม่ได้นี้ โอกิก็จะใช้เสียง ฮื่อๆ ประกอบกับการใช้นิ้วชี้ ในการเรียกร้องสิ่งที่ตัวเองต้องการ พร้อมกับการร้องไห้อย่างไม่ลืมหูลืมตาในบางครั้ง ซึ่งเมื่อได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว โอกิจะปิดสวิทช์เสียงร้องได้ในทันทีทันใดเช่นกัน ไม่เป็นไรนะครับ ตอนนี้ยังพูดไม่ได้ ก็ร้องไปก่อน แต่ถ้าพูดได้เมื่อไหร่ แล้วยังร้องไม่มีเหตุผลอีก คงต้องมีมาตรการอื่นแล้วนะครับ
แม่ไม่ค่อยได้เขียนไดอารี่เกี่ยวกับโอกิเลยนะครับ เพราะแม่ไม่มีมุขเลย ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร เพราะโอกิยังพูดไม่ได้ ก็เลยไม่มีเรื่องอะไรจะเขียน ตอนที่แม่เริ่มเขียนเรื่องของเจ๊ไอโกะนั่น ก็เป็นตอนที่เจ๊ไอโกะเริ่มจะพูดได้บ้างแล้วเหมือนกัน
แม่คิดว่าแม่คงจะเริ่มมีอะไรที่พอจะเขียนเกี่ยวกับโอกิได้บ้างแล้วล่ะ
เวลานี้โอกิอายุ 1 ขวบ กับ 1 เดือนแล้ว น้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์มากๆ 8 โลนิดหน่อย น้ำหนักเท่ากับเด็ก 7-8 เดือนเลย ตอนแรกแม่ก็กลุ้มๆ เหมือนกัน แต่ก้ไม่รู้จะทำยังไง
ก็หนูเป็นคนกินไม่เก่ง นอนไม่เก่ง ก็เลยไม่ค่อยโตมั้งแล้วก็ยังไม่ยอมเดิน ไม่ยอมพูด ติดแม่หนึบเป็นตังเม หนูยังตื่นทั้งคืน แทบทุกชั่วโมง แม่เฝ้าแต่รอว่าเมื่อไหร่หนูจะนอนได้ยาวสัก 3 ช.ม.บ้าง แต่ก็ดูเหมือนจะไม่มีความหวังเลย แต่ก็ช่างเถอะ เพราะนอกนั้นแล้ว หนูก็เป็นเด็กน่ารักมาก ร่าเริง แจ่มใส หัวเราะเอิ๊กอ๊ากได้ตลอด เวลามีคนเล่นด้วยถูกใจ
หนูชอบเล่นกับเจ๊ไอโกะมาก เวลาหนูสองคนเล่นกัน หัวเราะสนุกทั้งคู่ น่ารักมากๆ เลย ใครเห็นก็อมยิ้มชอบใจ
จี่จี๊โช เป็นองครักษ์พิทักษ์โอกิโดยเฉพาะ คุยกันรู้เรื่อง โอกิสั่งได้ทั้งๆ ที่พูดไม่เป็นนี่แหละ แม่คิดว่าโอกิอาจจะกำลังตัดสินใจอยู่ว่าจะเลือกภาษาอะไรเป็น ภาษาแม่ดี ระหว่างพม่ากับไทย แม่คิดว่าหนูได้ยินทั้งสองภาษามากพอๆ กัน เพราะทุกวันนี้เจ๊ไอโกะก็พูดพม่าคล่องขึ้นมาก เท่าที่แม่สังเกต หนูฟังรู้เรื่องทั้งสองภาษาเลย
ในระหว่างที่ยังตัดสินใจไม่ได้นี้ โอกิก็จะใช้เสียง ฮื่อๆ ประกอบกับการใช้นิ้วชี้ ในการเรียกร้องสิ่งที่ตัวเองต้องการ พร้อมกับการร้องไห้อย่างไม่ลืมหูลืมตาในบางครั้ง ซึ่งเมื่อได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว โอกิจะปิดสวิทช์เสียงร้องได้ในทันทีทันใดเช่นกัน ไม่เป็นไรนะครับ ตอนนี้ยังพูดไม่ได้ ก็ร้องไปก่อน แต่ถ้าพูดได้เมื่อไหร่ แล้วยังร้องไม่มีเหตุผลอีก คงต้องมีมาตรการอื่นแล้วนะครับ
