เมื่อวันอังคารคุณครูที่โรงเรียนโทรมาบอกว่า ไอโกะมีตุ่มใสที่มือ ให้ช่วยมารับกลับไปตรวจด้วย ความจริงวันก่อนหน้านั้นไอโกะก็เอามือมาให้แม่ดูแล้ว แม่ดูๆ แล้วก็ไม่คิดว่าเป็นอะไร ก็เลยบอกว่าไม่เป็นไร แต่พอไปโรงเรียน ไอโกะก็เอาไปให้คุณครูดูอีก คุณครูก็เลยกังวลเพราะช่วงนี้โรคมือ เท้า ปาก กำลังระบาด
แม่ไปรับไอโกะตอนเที่ยง แล้วพาไปหาคุณหมอเดือนเพ็ญ คุณหมอ ดูมือ ดูคอ แล้วก็ยืนยันว่าใช่ ให้หยุดเรียนหนึ่งอาทิตย์ ไม่ต้องกินยา ไม่ต้องรักษา เกิดจากไวรัส หายได้เองภายใน 7 วัน แต่ให้แยกไอโกะออกจากน้องๆ แม่ก็ค่ะๆ ในใจก็คิดว่าจะแยกกันได้อย่างไร ไข้หวัดใหญ่ 2009 ยังไม่ได้แยกเลย
แม่มานึกๆ ดูก็ถึงรู้ว่าเมื่อก่อนแม่ก็เป็นแบบนี้บ่อยๆ คือ มีตุ่มใสๆ ขึ้นตามมือ แล้วก็แตก แห้งแล้วก็หาย ไม่ได้ทายา ชอบเป็นตอนหน้าหนาว พอมันแห้งก็จะทาพวกโลชั่นบ้าง ตอนนี้รู้แล้วคงจะเป็นโรคมือ เท้า ปากนี่แหละ ตอนนั้นไม่รู้ว่ามันเป็นโรค อาการอื่นก็ไม่มี เสร็จแล้วมันก็หายไปเอง ก็เลยไม่ได้สนใจอะไร
พอออกจากโรงพยาบาลก็เลยพาไอโกะไปที่ร้าน รอสี่โมงแล้วค่อยกลับไปรับโอกิอีกที เพราะถ้ากลับไปส่งไอโกะที่บ้านก็จะเสียเวลามาก ตอนที่ไปรับโอกิพอดีเจอกับแม่ของเพื่อนโอกิคนหนึ่ง เขาถามว่าเด็กๆ เป็นยังไง แม่ก็เลยบอกว่า "อ๋อ พอดีไอโกะเป็นมือ เท้า ปาก แต่โอกิไม่เป็นไร" แล้วก็คุยอะไรกันนิดหน่อย แม่ก็ไม่ทันนึกอะไร
พอกลับมาถึงบ้าน นั่งทำงานอยู่ แม่ของเพื่อนโอกิคนนั้นก็โทรมาถามเรื่องนี้อีกทีว่า ตกลงแม่จะเอายังไงเรื่องโอกิ แม่ก็ไม่เอะใจ บอกเขาไปว่า ก็ให้โอกิไปโรงเรียนตามปกติค่ะ แล้วจะให้คุณครูคอยสังเกตอาการดูเขาก็ค่ะๆ แล้วก็วางหูไป
ไม่ถึงห้านาที คุณครูนิ่มก็โทรมา บอกว่าได้ข่าวว่าไอโกะไม่สบายใช่ไหมคะ แม่จึงเพิ่งถึงบางอ้อ แล้วก็เลยถามคุณครูว่า ต้องการให้โอกิหยุดด้วยใช่ไหมคะ คุณครูก็ตอบค่าเสียงใส สรุปว่าโอกิก็เลยได้หยุดเรียนไปด้วย แต่เนื่องจากวันศุกร์จะมีทัศนศึกษานอกสถานที่ คุณครูก็อยากให้โอกิไปด้วย เลยบอกแม่ว่าให้พาโอกิไปหาหมอ ออกใบรับรองแพทย์ว่าไม่เป็นอะไร แล้วให้พาโอกิมาวันศุกร์ เพื่อจะได้ไปทัศนศึกษา
ปกติเขาต้องขอใบรับรองแพทย์ว่าป่วย เพื่อที่จะได้หยุดเรียน แต่นี่โอกิต้องไปขอใบรับรองแพทย์ว่าปกติดี เพื่อที่จะได้ไปโรงเรียน ฮาดีไหม
ที่อยากเขียนเล่าเรื่องนี้ก็เพราะมานึกๆ ดูแล้วก็รู้สึกว่า เรื่องทำนองนี้สมัยแม่เป็นเด็กๆ กับสมัยนี้มันต่างกัน (ก็มันห่างกันตั้งสามสิบปีนี่นะ) พอถึงสมัยลูกมีลูกมันก็คงต่างไปจากนี้อีก
สมัยแม่เป็นเด็ก เวลาไม่สบาย ปวดหัว ตัวร้อน เป็นไข้ ก็จะไม่ได้ไปโรงเรียนหนึ่งวัน เพราะส่วนใหญ่เป็นไข้นี่ วันเดียวก็จะหายกันทั้งนั้น แล้วพ่อแม่ก็จะรีบๆ ให้หายเพื่อที่จะได้ไปโรงเรียนกันไวๆ เพราะไม่อยากให้หยุดนานๆ กลัวจะเรียนไม่ทันเพื่อน
โรคที่จะทำให้หยุดได้หลายวันก็พวกคางทูม ตากุ้งยิง ออกหัด หรืออีสุกอีใส ซึ่งก็รู้ๆ กันอยู่ว่าเป็นโรคที่ใช้เวลา นอกนั้นก็ไม่มีอะไร คราวนี้ที่แม่รู้สึกว่ามันตลกดีก็คือ แม่ไม่คิดว่าไอโกะมีอาการอะไรที่จะทำให้เป็นอุปสรรคกับการเรียน ไอโกะเองก็ไม่ได้เป็นไข้ หรือปวดหัว หรืออะไรที่ทำให้ไปเรียนไม่ไหว แต่ไอโกะก็รู้จักบอกอาการตัวเองให้ครูรู้ จนทำให้แม่ต้องไปรับกลับจากโรงเรียนจนได้ แม่ไม่รู้ว่าจะบ่นหรือชมดี 555
แล้วก็ได้หยุดโรงเรียน 7 วัน (ใช่แล้ว 7 วัน) โดยที่มีตุ่มใสๆ ที่มือแค่นั้นเอง นี่มันยิ่งกว่าถูกหวยอีกนะเนี่ย ส่วนโอกิก็เรียกว่าถูกสองเด้งเลย คือ ได้หยุดเรียนโดยที่ตัวเองไม่ได้เป็นอะไรเล้ยยยยยยยยยย
แม่ของเพื่อนโอกิคงจะคิดว่าแม่นี่ช่างเป็นคนที่ไม่รับผิดชอบสังคมเลย สารภาพว่าแม่คงจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ เพราะแม่คิดแค่ว่า "อะไรเนี่ย แค่มีตุ่มที่มือ เดี๋ยวมันก็แตก แห้ง แล้วก็หายเอง ไม่ต้องรักษา ไม่ต้องใช้ยา ไม่เห็นต้องหยุดเรียนเลย แต่เมื่อหมอให้หยุดก็หยุดก็ได้จ้ะ"
อาจจะเป็นที่ลูกๆ ทุกคนค่อนข้างแข็งแรง ไม่ค่อยเจ็บออดๆ แอดๆ เป็นอะไรก็หายในเวลาไม่นาน ไม่เคยต้อง admit ที่โรงพยาบาล ทำให้แม่ไม่ค่อยกลัวจะเป็นโรคอะไรเท่าไหร่ แต่เด็กสมัยนี้ส่วนใหญ่จะป่วยง่าย ป่วยทีทรมานพ่อแม่เขามากก็ได้ เขาก็เลยต้องระมัดระวังให้มากไว้ ในเมื่อเราไม่รู้จักระวัง เขาก็เลยช่วยระวังให้
แม่คิดว่าอีกสามสิบปีข้างหน้า ถึงรุ่นลูกของลูกๆ คงจะประมาณว่า โรงเรียนส่ง sms มาบอกผู้ปกครองว่า "วันนี้ทางโรงเรียนได้ตรวจพบเชื้อโรค xxx สายพันธุ์ yyy เข้าจู่โจมร่างกายของลูกท่าน ทางโรงเรียนจึงได้ปฏิบัติการทำลายเชื้อโรคนั้น เรียบร้อยแล้ว ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง พร้อมกันนี้ทางโรงเรียนได้หักบัญชีของท่านเป็นเงิน 15,000 บาท สำหรับบริการพิเศษนี้ ขอบคุณที่ใช้บริการ"
