ขี่จักรยาน

ในที่สุดไอโกะก็ขี่จักรยานสองล้อได้แล้ว หลังจากที่พยายามมานาน ป่าป๊าถอดล้อข้างออก ถอดแล้วใส่ ถอดแล้วใส่อยู่สามสี่ครั้ง เพราะไอโกะขี่ไม่ได้เสียที

วันที่ไอโกะขี่เป็น ไอโกะมาบอกแม่ว่า "หม่าม้า..ไอโกะขี่จักรยานสองล้อได้แล้ว"
แม่ไม่เชื่อ เพราะไม่เห็นเลยว่าไอโกะหัดขี่ตอนไหน พอแม่ถามว่า "จริงเหรอ ไอโกะขี่ได้แล้วจริงๆ อ่ะ"
หนูก็รีบบอกว่า "เมื่อวานไอโกะยังขี่ไม่ได้ เมื่อเช้าไอโกะก็ขี่ไม่ได้ แต่ตอนนี้ไอโกะขี่ได้แล้ว"
แล้วก็ยิ้มอย่างภูมิใจ "หม่าม้ามาดู ไอโกะจะขี่ให้ดู"

แดดเปรี้ยงๆ เลย ไอโกะขี่จักรยานให้แม่ดูหน้าบ้าน เออ.. ขี่ได้จริงๆ แล้วแม่ก็เลยพาไปขี่จักรยานที่สวนหลวง ให้ป่าป๊าถ่ายรูปไว้ด้วย



ส่วนของโอกิ ขี่สามล้อ แต่โอกิก็เรียกสามล้อของตัวเองว่า "จักรยาน" เหมือนกัน ตอนไอโกะเล็กๆ ป่าป๊าไม่ยอมซื้อสามล้อเด็กๆ แบบนี้ให้เพราะไม่อยากให้เคยชินกับการปั่นแบบไปทางเดียว เดี๋ยวพอหัดจักรยานจะได้ไม่สับสน (จริงๆ มันก็ไม่เห็นจะน่าสับสนตรงไหน แต่ป่าป๊าไม่ซื้อ แม่ก็ว่าดี เพราะไม่เปลือง ซื้อจักรยานไปเลยทีเดียว) แต่พอของโอกินี่ แม่ต้องขอค้าน เพราะถ้าไม่ซื้อสามล้อให้ แม่นึกไม่ออกเลยว่าเมื่อไหร่จะขี่จักรยานได้ เพราะโอกิโตไม่พอเสียที แต่พอซื้อสามล้อคันนี้ให้ ก็รู้สึกว่าคุ้มมาก เพราะนอกจากโอกิจะชอบแล้ว ไอโกะก็ชอบด้วย แย่งกันขี่ทำให้ตีกันประจำ แต่ตอนนี้มันพังเสียแล้ว โอกิได้จักรยานคันใหม่ ที่ดูเป็นจักรยานจริงๆ ไม่ใช่สามล้อแล้ว

ทำโทษ

เมื่อวานนี้พนักงานจดมิเตอร์น้ำเอาใบแจ้งหนี้กับใบเสร็จมาส่ง แม่บอกให้โอกิเอาไปให้อาเน่ แต่โอกิก็ยังไม่ได้เอาไป มัวแต่เล่น แล้วก็เผลอวางไว้ที่ม้านั่งหน้าบ้าน ไอโกะเห็นรีบหยิบจะเอาไปให้อาเน่ พอโอกิหันมาเห็น ร้องโวยวายเสียงดังลั่น จนแม่ต้องบอกให้คืน พอไอโกะคืนให้ โอกิก็โมโห โยนทิ้งทันที แม่เรียกโอกิเสียงดัง โอกิทำหน้าจ๋อยๆ แล้วก็หันมายกมือไหว้ "ขอโทษค้าบ"

แม่คิดว่าแบบนี้ไม่ไหว ก็เลยลงโทษด้วยการจับโอกิไปนั่งเก้าอี้อยู่นิ่งๆ โอกิร้องไห้เสียงดังมาก แม่บอกว่าให้หยุดร้อง นั่งนิ่งๆ ห้ามไปไหน หยุดร้องแล้วก็เดินมาหาแม่ได้ (ห่างกัน 2 ม.)โอกิยิ่งร้องหนักขึ้น แล้วก็หยุดไม่ได้ ร้องไปก็จับเสื้อมาเช็ดน้ำตา เช็ดขี้มูกไป แม่บอกให้หยุดร้อง โอกิก็ "อยากหยุดแล้ว ฮือๆๆๆ" แต่ตัวเองก็หยุดไม่ได้ แม่บอกว่าหยุดได้แล้วค่อยลงจากเก้าอี้ โอกิเช็ดน้ำตาทำท่าจะหยุด ขาก็ขยับจะลงจากเก้าอี้ แต่มันก็หยุดร้องไม่ได้ พอร้องก็รู้ตัว ขยับกลับไปนั่งที่เดิมใหม่ แล้วก็เช็ดน้ำตาทำเหมือนจะหยุด ก็จะลงจากเก้าอี้ แต่มันก็หยุดไม่ได้อยู่นั่น ก็ขยับกลับไปนั่งที่เดิมใหม่ เป็นอย่างนี้อยู่สามสี่ครั้ง

โอกิรักษากติกาดีมาก รู้ตัวว่าตัวเองยังไม่หยุดร้องก็ไม่กล้าลงจากเก้าอี้ จนแม่สงสาร เดินไปใกล้ๆ จับตัวโอกิไว้แล้วบอกให้หยุดร้อง โอกิถึงหยุดร้องได้แล้วก็นั่งตักแม่นิ่งๆ แม่ก็บอกโอกิว่าทำตัวแบบนี้ไม่ดีเลย โอกิก็ "คับๆ" ตลอด เวลาอย่างนี้ก็รู้เรื่อง เข้าใจดี แต่เวลามีเรื่องทีไรก็เหมือนเดิม

คราวก่อนโอกิก็แกล้งไอโกะอีก เล่นกันแล้วพอไม่พอใจก็ตีไอโกะ แม่ดุโอกิแล้วก็บอกว่า
แม่ - โอกิไปอยูกับเชียร์เลยนะ เพราะว่ารังแกเจ๊ไอโกะ
โอกิ - ไม่ไป
แม่ - ถ้าไม่ไปก็ต้องไม่แกล้งกัน
ไอโกะ (ได้ที) - ถ้าโอกิจะอยู่บ้านนี้ก็ต้องไม่แกล้งเจ๊ ถ้าโอกิตีเจ๊ก็ต้องไปอยู่กับพี่เชียร์ จะอยู่มั้ย
โอกิ (หันไปหาไอโกะแล้วก็ทำท่ายกมือขู่) - เดี๋ยวตีอีกเลยนะ
แม่จะทำไงดีว้า?

ฟังไม่ได้ศัพท์

แม่คิดว่าไอโกะเป็นคนหูดี และความจำดี ทำให้เรียนรู้ภาษาต่างๆ ได้ง่าย ตอนเล็กๆ แม่สอนอะไร ไอโกะก็จะจำได้หมด สารพัดสัตว์ทั้งหลาย ไอโกะรู้จักหมด ไม่ว่าจะเป็นรูปจริงหรือรูปการ์ตูน

ส่วนโอกินี่ตรงกันข้าม เรื่องวิชาความรู้นี่แทบไม่สนใจ ชอบแต่เสียงเพลง แล้วก็ชอบจำคำพูดที่ผู้ใหญ่พูดแต่เด็กไม่ควรพูดเอามาพูดหน้าตาเฉย

เด็กส่วนใหญ่จะชอบสัตว์และจำได้ว่าตัวอะไรเป็นตัวอะไร แต่ตอนสองขวบนี่โอกิรู้จักแค่ช้าง ปลา แล้วก็นก กระรอกกับแมวยังตอบไม่ได้เลย แต่ตอนนี้ค่อยยังชั่วหน่อย รู้จักจิ้งจก ตุ๊กแก เสือ จระเข้ ไดโนเสาร์ด้วยแล้ว

ป่าป๊ามีเพื่อนคนหนึ่งมีลูกเกิดก่อนโอกิหนึ่งเดือน ชื่อน้องเติร์ด เพราะเป็นลูกคนที่สาม มีอยู่วันหนึ่งเติร์ดมาเล่นที่บ้าน พอตอนกลางคืนก่อนนอนโอกิก็คุยกับแม่ว่า "หม่าม้า โอกิชอบเล่นกับฮาเติร์ด" แม่/งงอยู่พักนึงว่าอะไรฮา แล้วก็นึกได้ว่าโอกิหมายถึง "เฮียเติร์ด" ตะหาก

แม่คิดว่ามันตลกเพราะ ไม่ใช่ว่าโอกิพูดไม่ชัด แต่เป็นเพราะจำไม่ได้ แล้วก็นึกได้ผิดๆ เมื่อวานนี้ก็นึกครึ้มร้องเพลงคนเดียว "หม่าม้าก็ผ่านมาเห็น แอบเปิดตู้เย็นกินน้ำแฮกฮวย"

เมื่ออาทิตย์ที่แล้วแม่กับป่าป๊าพาทั้งสองคนไปฟาร์มจระเข้ โอกิอยากไปอีก ตอนกลางคืนก็บอกแม่ว่า "กิอยากไปดูจระเข้ที่..." แล้วก็ทำหน้านึกไม่ออก แม่ก็ถามว่าที่ไหน โอกิก็บอกว่า "ที่.." แล้วก็หยุด สามสี่ครั้งก็นึกไม่ออก โอกิยิ้มแบบเขินๆ จนแม่ต้องช่วยว่า "ที่ฟาร์มจระเข้ใช่มั้ย" คำว่าฟาร์มมันคงติดอยู่ที่ปาก เหมือนผู้ใหญ่มั้ง

เวลาที่ไอโกะฟังซีดีภาษาอังกฤษของคุมอง โอกิก็พยายามจะพูดตามด้วย ในซีดีพูดว่า "เอ๊ล-เล-เฟ่นท์" โอกิก็จะพูดเสียงดังว่า "อา-โล้-เฟ่น" จะฟังกี่ครั้งก็พูดเหมือนเดิม :(

พี่สาวช่างฟ้องกับน้องชายเกเร

ช่วงนี้แม่เบื่อหย่าศึกสายเลือดมากๆ ทุกๆ วัน วันละหลายๆ ครั้ง ทั้งสองคนต้องทำศึกกันตลอดเวลา เดี๋ยวๆ ก็ได้ยินเสียงร้องไห้ ไม่คนใดก็คนหนึ่ง โอกิยังเด็ก ยังคิดหาอะไรเล่นเองไม่เป็น พอไอโกะเล่นอะไร โอกิก็จะอยากเล่นขึ้นมาทันที บางทีไอโกะก็ยอมให้ บางทีก็ไม่ยอม หลายๆ ครั้งแม่ก็เห็นไอโกะยั่วน้องเหมือนกัน เวลาน้องไม่ได้ดั่งใจก็จะตีพี่สาว

โอกิถูกทำโทษบ่อยมากๆ เวลารังแกไอโกะ ป่าป๊าให้โอกิยืนกอดอก แล้วป่าป๊าก็ตีก้นโอกิ เวลาแม่เห็นทีไรก็รู้สึกสงสาร เพราะป่าป๊าตีทีไร โอกิกระเด็นทุกที ป่าป๊าไม่ได้ตีเจ็บหรอกนะ แต่โอกิตัวเล็กไง ตีจนแม่คิดว่าไม่ได้ผลแล้ว เพราะทุกครั้งเวลาไอโกะร้องไห้ โอกิก็จะรีบมาแบมือให้ตีทันที

แล้วโอกิก็รู้มาก หลังๆ เวลาแกล้งไอโกะเสร็จแล้ว พอรู้ว่าจะโดนทำโทษก็จะรีบยกมือไหว้ทันที แล้วก็บอกว่า "เจ๊โกะ ขอโทษค้าบ" เพราะ ถ้าไม่หนักหนามาก เวลาขอโทษ แล้วไอโกะให้อภัย ก็จะไม่ถูกทำโทษ

มีอยู่วันหนึ่ง ไอโกะเล่นอะไร โอกิก็จะแย่ง พอไอโกะให้น้อง แล้วไปเล่นอย่างอื่น โอกิก็ตามไปแย่งต่อทุกครั้ง ตั้งสามสี่ครั้ง จนป่าป๊าทนไม่ไหว พอป่าป๊าเริ่มแสดงอาการ โอกิก็รู้ตัวรีบพูดเสียงว่า "โอกิอยากขอโทษเจ๊โกะ" แต่ป่าป๊าบอกว่า "ไม่ทันแล้ว" แล้วก็ป้าบเต็มที่่ โอกิร้องไห้เสียงลั่นบ้าน คนที่ใจจะขาดแทน คือ จี่จี๊โชวที่ยืนแอบดูในครัว

ปล. เมื่อกี้ไอโกะทำกล่องขนมหล่น โอกิเสนอหน้าพูดทันทีว่า "ไอโกะทำกล่องหล่น แตก ไอโกะนี่..ไม่น่ารักเลย"