เรียนวาดรูป

ตอนก่อนเปิดเทอม แม่พาไอโกะไปเรียนวาดรูปกับครูแหลมที่พิพิทธภัณฑ์เด็ก แม่นินาเป็นคนแนะนำแม่ตั้งแต่เทอมที่แล้ว แต่ตอนนั้นแม่คิดว่ามันไกลบ้าน แล้วก็ต้องเรียนทั้งวัน ไปรับส่งลำบาก เทอมที่แล้วนินาเลยเรียนกับเจนนี่สองคน ไม่ชอบทั้งคู่ เทอมนี้แม่เจนนี่ก็เลยไม่พาไปเรียน แต่แม่นินาถือคติว่าลูกยิ่งไม่ชอบ ยิ่งต้องพาไป เป็นการฝึกหัด ที่แม่อยากให้ไอโกะไปเรียนก็เพราะไอโกะชอบวาดรูป แต่แม่วาดไม่เป็น สอนไม่ได้ ถ้าไอโกะได้เรียนกับครูดีๆ น่าจะดี



ปรากฎว่า ไอโกะไม่ชอบเลย ร้องไห้ทุกวัน แต่ก็ทำงานเสร็จทุกวัน ตั้งแต่วันแรก ป่าป๊าก็คิดว่าแม่ไม่ควรจะฝืน เพราะป่าป๊าคิดว่าเรียนทั้งวันในสถานที่และครูที่ไม่คุ้นเคยมันนานเกินไป แบบนี้แทนที่จะทำให้ไอโกะชอบวาดรูป อาจจะทำให้เกลียดไปเลยก็ได้ แต่แม่กลับคิดว่าควรจะฝึกให้ไอโกะรู้จักปรับตัวกับอะไรใหม่ๆ บ้าง แล้วแม่ก็เชื่อว่าไอโกะไม่มีทางเกลียดการวาดรูปหรอก

ในระหว่างที่เรียนสองสัปดาห์ เวลาที่พาไอโกะไปส่ง แล้วไอโกะก็ร้องไห้ไม่อยากลงจากรถ แม่ก็สับสนเหมือนกัน ไม่รู้ว่าแม่ตัดสินใจถูกหรือผิด ควรจะให้เรียนต่อไป หรือเลิกกลางคันดี แต่สุดท้ายเราก็ผ่านมันมาได้ ด้วยการขู่ ปลอบ หลอกล่อ แลกด้วยของรางวัลของแม่ แม่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไอโกะได้เรียนรู้อะไรบ้างหรือเปล่า แต่อย่างน้อยก็ได้ผลงานที่ป่าป๊าชมว่าสวยกลับมาบ้านทุกวัน



ตอนกรอกใบสมัครเรียน เขาถามว่าลูกมีลักษณะนิสัยอย่างไร มีอะไรที่อยากให้คุณครูช่วยเหลือแก้ไข แม่ก็เขียนไปว่า ไอโกะขี้กลัว ร้องไห้เก่ง ไม่กล้าแสดงออก ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง ฯลฯ พอจบคอร์ส ครูแหลมก็ประชุมผู้ปกครองสรุปให้ฟังว่าลูกแต่ละคนเป็นยังไง แม่ก็คิดว่าสงสัยแม่ต้องโดนครูด่าแน่ๆ เพราะไอโกะร้องไห้ไม่ยอมเข้าห้องเกือบทุกวัน แต่ปรากฎว่า ครูแหลมบอกว่าไอโกะเป็นเด็กผู้หญิง มีลักษณะนิสัยแบบนี้ ก็ดีแล้ว แล้วครูทุกคนก็จะไม่มีใครดุไอโกะเลย (เท่าที่แม่สังเกต ครูที่นี่จะค่อนข้างดุ เด็กต้องทำงานให้เสร็จ ไม่มีการพะเน้าพะนอเอาใจเด็กเหมือนที่อื่นๆ) เพราะรู้ว่าใช้วิธีการดุกับเด็กที่มีนิสัยแบบไอโกะไม่ได้ แม่อยากให้ไอโกะไปเรียนอีกเทอมหน้า แต่ไอโกะบอกว่าไม่อยากไปแล้ว แม่ได้แต่หวังว่าไอโกะน่าจะเปลี่ยนใจ

แถม 1: มีอยู่วันหนึ่ง เลิกเรียนวาดรูปแล้วแม่พาไอโกะไปเจเจมอลล์ที่อยู่ใกล้ๆ ตั้งใจว่าจะไปหาซื้อกางเกงขายาวให้โอกิ ตอนที่ขับรถเข้าไปในห้าง ไอโกะอ่านป้ายที่ติดไว้เสียงดังว่า "เปิดทุกวัน ถูกทุกวัน" พอเข้าไปเดินดู แม่เห็นเสื้อยืดคิตตี้ก็เลยซื้อให้ไอโกะ (ปลอบใจ) แล้วก็ซื้อรูปรถให้โอกิด้วย เพื่อไม่ให้ไอโกะว่างเกินไปเวลาที่แม่เดินดูของ แม่เลยให้ไอโกะคอยจดว่าเราซื้ออะไรไปเท่าไหร่ ไอโกะก็จดตามไปเรื่อยๆ ร้านแรกเสื้อ 2 ตัว 118 บาท ร้านที่สอง กางเกง 1 ตัว 80 บาท ร้านที่สาม กางเกง 1 ตัว 160 บาท คราวนี้ไอโกะจดไปแล้วก็ถามแม่ว่า "หม่าม้า..ทำไมมันไม่ถูกเหมือนที่เค้าบอก" "นั่นไง..ไอโกะ ก็เค้าหลอกเราให้มาซื้อของไง เหมือนโฆษณาผงซักฟอกนั่นแหละ"

เราเดินกันไปเรื่อยๆ ไอโกะเห็นของเล่น แล้วก็อยากได้ แม่บอกว่ามันแพง ไม่ซื้อหรอก ไอโกะหน้ามุ่ยทำอะไรไม่ได้ พอเดินผ่านร้านหนังสือ ไอโกะก็อยากได้อีก แม่เอาราคามาให้ดูพอเห็นเลข 49 ไอโกะรีบบอกว่า "แต่มันไม่ได้แพงมากนี่นา" จริงๆ แม่ก็ตั้งใจจะซื้อให้อยู่แล้ว พอหยิบให้คนขายจะจ่ายเงิน คนขายก็บอกว่า 40 บาท แม่จ่ายเงินให้คนขาย ไอโกะสกิดแม่แล้วก็กระซิบถามว่า "หม่าม้า...ทำไมมันไม่ใช่ 49 บาทล่ะ" วันนี้ไอโกะคงจะงงๆ ว่า ทีเขียนว่าถูกกลับไม่ถูกอย่างที่เขียน แต่เวลาเขียน 49 ทำไมขาย 40


แถม 2 : "ป่าป๊ารู้มั้ย วันนี้ตอนที่ไอโกะพยายามจะหยิบถัง แล้วไอโกะหยิบไม่ถึง เพราะว่ามันสูง แล้วไอโกะก็พูดในใจว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น แล้วไอโกะก็หยิบได้เลย"

โอกิไปโรงเรียน Part III

สองสัปดาห์แรกผ่านไป ป่าป๊าคิดว่าควรจะช่วยโอกิลดความเครียดด้วยการให้หยุดวันพุธหนึ่งวัน คือ ไปสองวันหยุดหนึ่งวัน แม่คิดว่าก็ดีเหมือนกัน แต่ไม่อยากบอกคุณครู เพราะคุณครูคงไม่เห็นด้วยแน่ๆ บังเอิญว่ามีนัดฉีดวัคซีนพอดี ก็เลยถือโอกาสว่าหยุดเรียนเพื่อไปฉีดวัคซีน แม่ก็ลืมไปว่าโอกิก็ไม่ชอบฉีดยา ไปทีไรร้องไห้ทุกที ไม่เหมือนไอโกะที่ไม่กลัวฉีดยาเลย ฉีดทีไรไม่เคยร้อง พอบอกโอกิว่าไม่ต้องไป โรงเรียน แต่ไปฉีดวัคซีนแทน โอกิไม่ได้ดีใจที่ได้หยุดเรียนเลย แต่เมื่อเทียบกันแล้ว ไปโรงพยาบาลก็ดีกว่าไปโรงเรียนนั่นแหละ

วันที่ได้หยุดโรงเรียน ท่าทางโอกิก็งงๆ เหมือนกัน จะดีใจก็ไม่เต็มที่ คงไม่คิดว่าจะได้หยุด แต่แม่ก็รู้สึกว่าหยุดไปวันนึงแบบนี้ ช่วยได้เยอะทีเดียว จนทุกคนคิดว่าโอกิปรับตัวได้แล้ว เพราะงอแงน้อยลงมาก ตอนเช้าก็ไม่ลีลาเยอะ สัปดาห์ต่อมาป่าป๊าเลยคิดว่าน่าจะโอเคแล้ว ไม่ต้องหยุดวันพุธก็ได้ แต่ปรากฎว่าโอกิเริ่มโยเยอีก สัปดาห์ที่ผ่านมาป่าป๊าก็เลยให้หยุดวันพุธอีก คราวนี้ไปทำฟัน ดูเหมือนโอกิจะมีเรื่องโชคช่วยอยู่เรื่อย เพราะโรงพยาบาลโทรมาแจ้งเรื่องนัดตรวจฟันพอดี

ตอนเช้าๆ ก่อนไปโรงเรียน โอกิไม่ค่อยงอแง ยอมไปโดยดี แต่มักจะต่อรองให้ป่าป๊าอยู่โรงเรียนด้วยทุกครั้ง ป่าป๊าก็จะใช้แผนไปเล่นด้วยตอนเช้า พอโอกิเผลอๆ ก็จะแอบออกมา ไม่ให้รู้ตัว พอโอกิรู้ว่าป่าป๊าหายไปก็จะร้องไห้ทุกที เวลาเย็นๆ แม่ไปรับก็จะถามครูว่า วันนี้โอกิร้องไห้หรือเปล่า แรกๆ ครูก็จะบอกว่าร้องครึ่งวันเช้า ตอนบ่ายไม่ร้อง หรือร้องเป็นพักๆ แต่เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว มีอยู่วันนึงแม่ถามครูเรื่องโอกิร้องไห้หรือเปล่า ครูนุ่นบอกว่า พอคุณพ่อกลับไปก็โอกิไม่ร้องเลย แม่ยังไปบอกว่าป่าป๊าว่าโอกิไม่ร้องแล้ว แต่ป่าป๊าบอกว่าเจอพ่อบุ๊ค พ่อบุ๊คเล่าให้ฟังว่าพอป่าป๊ากลับ โอกิร้องกระหน่ำเลย อีกวันนึงเจอเพื่อนป่าป๊าอีกคน ก็เล่าให้ฟังเหมือนกันว่าโอกิร้องลั่นโรงเรียนเลย

สรุปได้ว่าสงสัยครูจะไม่อยากให้คุณพ่อคุณแม่กังวล ก็เลยหลอกว่าโอกิไม่ร้องแล้ว ครูคงไม่รู้ว่าโอกิมีแฟนคลับเยอะ คอยรายงานความเป็นไปที่โรงเรียนให้ฟังตลอด

ป่าป๊าก็รู้ว่าทุกครั้งที่หนีออกมา โอกิต้องร้องไห้ สุดท้ายก็เลยคิดว่าจะไม่หลอกแล้วว่าอยู่ด้วย คือจะไม่แอบหนี แต่จะกลับให้เห็นแล้วก็บอกไปเลยว่าป่าป๊าจะกลับ เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ป่าป๊าก็เลยไม่แอบ แต่บอกโอกิว่าป่าป๊าจะไปทำงานแล้ว โอกิร้องไห้ใหญ่เลย ป่าป๊าบอกว่า "ป่าป๊าต้องไปทำงานครับ อยู่กับโอกิไม่ได้ เข้าใจมั้ยครับ" โอกิร้องไห้เต็มที่ "กิไม่เข้าใจ๊ ฮือๆ กิไม่เข้าใจ ฮือๆ"

นอกจากเรื่องร้องไห้แล้ว เรื่องกินข้าว กินนมก็เป็นเรื่องที่แม่ต้องคอยถามครูตลอด เพราะโอกิไม่ค่อยกินเท่าไหร่ เท่าที่ถามๆ ก็รู้สึกว่าโอกิจะกินข้าวได้ดี กินเองได้ ไม่ต้องป้อนเหมือนเด็กคนอื่น แต่นม(น้ำเต้าหู้)ไม่ค่อยยอมกิน วันก่อนครูอ้อมเล่าให้ฟังว่า เห็นโอกิกินนมหมดถ้วยเลย ครูก็เลยปรบมือให้แล้วก็ชมว่าโอกิเก่งจังเลย กินนมหมดถ้วยเลย แต่ปรากฎว่าครูริญมาบอกว่า โอกิเทนมของตัวเองให้อาคิที่นั่งอยู่ข้างๆ เหลือติดถ้วยไว้นิดหน่อย แล้วก็เอามากินต่อจนหมด รู้มากจริงๆ นะ

แต่เรื่องดีๆ ของโอกิก็มีเหมือนกันนะ เพราะครูบอกว่า เวลาครูบอกให้ทำอะไร โอกิจะทำตามคำสั่งได้ดี ทำก่อนเพื่อนๆ เลย มีวันนึงโอชนเพื่อนล้มร้องไห้ โอกิก็รีบไปยกมือไหว้แล้วก็บอกว่า "ขอโทษค้าบ" ครูชมใหญ่เลย (แม่เล่าให้ป่าป๊าฟัง ป่าป๊าสงสัยว่าโอกิเนี่ยนะชนเพื่อนล้ม ตัวเล็กซะขนาดนี้ 555) แต่เรื่องมารยาทในการไหว้นี่ โอกิทำได้ดีมากๆ เลย เจอใครก็ไหว้ทันที ไม่ต้องทวงเหมือนไอโกะเลย ยิ่งเวลาที่ไปไหนด้วยกัน เวลาพวกพนักงานที่ยืนตามประตูยกมือไหว้ผู้ใหญ่ โอกิเห็นปุ๊บจะยกมือไหว้ตอบทันที ใครเห็นก็ชมกันทั้งนั้น