สองสัปดาห์แรกผ่านไป ป่าป๊าคิดว่าควรจะช่วยโอกิลดความเครียดด้วยการให้หยุดวันพุธหนึ่งวัน คือ ไปสองวันหยุดหนึ่งวัน แม่คิดว่าก็ดีเหมือนกัน แต่ไม่อยากบอกคุณครู เพราะคุณครูคงไม่เห็นด้วยแน่ๆ บังเอิญว่ามีนัดฉีดวัคซีนพอดี ก็เลยถือโอกาสว่าหยุดเรียนเพื่อไปฉีดวัคซีน แม่ก็ลืมไปว่าโอกิก็ไม่ชอบฉีดยา ไปทีไรร้องไห้ทุกที ไม่เหมือนไอโกะที่ไม่กลัวฉีดยาเลย ฉีดทีไรไม่เคยร้อง พอบอกโอกิว่าไม่ต้องไป โรงเรียน แต่ไปฉีดวัคซีนแทน โอกิไม่ได้ดีใจที่ได้หยุดเรียนเลย แต่เมื่อเทียบกันแล้ว ไปโรงพยาบาลก็ดีกว่าไปโรงเรียนนั่นแหละ
วันที่ได้หยุดโรงเรียน ท่าทางโอกิก็งงๆ เหมือนกัน จะดีใจก็ไม่เต็มที่ คงไม่คิดว่าจะได้หยุด แต่แม่ก็รู้สึกว่าหยุดไปวันนึงแบบนี้ ช่วยได้เยอะทีเดียว จนทุกคนคิดว่าโอกิปรับตัวได้แล้ว เพราะงอแงน้อยลงมาก ตอนเช้าก็ไม่ลีลาเยอะ สัปดาห์ต่อมาป่าป๊าเลยคิดว่าน่าจะโอเคแล้ว ไม่ต้องหยุดวันพุธก็ได้ แต่ปรากฎว่าโอกิเริ่มโยเยอีก สัปดาห์ที่ผ่านมาป่าป๊าก็เลยให้หยุดวันพุธอีก คราวนี้ไปทำฟัน ดูเหมือนโอกิจะมีเรื่องโชคช่วยอยู่เรื่อย เพราะโรงพยาบาลโทรมาแจ้งเรื่องนัดตรวจฟันพอดี
ตอนเช้าๆ ก่อนไปโรงเรียน โอกิไม่ค่อยงอแง ยอมไปโดยดี แต่มักจะต่อรองให้ป่าป๊าอยู่โรงเรียนด้วยทุกครั้ง ป่าป๊าก็จะใช้แผนไปเล่นด้วยตอนเช้า พอโอกิเผลอๆ ก็จะแอบออกมา ไม่ให้รู้ตัว พอโอกิรู้ว่าป่าป๊าหายไปก็จะร้องไห้ทุกที เวลาเย็นๆ แม่ไปรับก็จะถามครูว่า วันนี้โอกิร้องไห้หรือเปล่า แรกๆ ครูก็จะบอกว่าร้องครึ่งวันเช้า ตอนบ่ายไม่ร้อง หรือร้องเป็นพักๆ แต่เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว มีอยู่วันนึงแม่ถามครูเรื่องโอกิร้องไห้หรือเปล่า ครูนุ่นบอกว่า พอคุณพ่อกลับไปก็โอกิไม่ร้องเลย แม่ยังไปบอกว่าป่าป๊าว่าโอกิไม่ร้องแล้ว แต่ป่าป๊าบอกว่าเจอพ่อบุ๊ค พ่อบุ๊คเล่าให้ฟังว่าพอป่าป๊ากลับ โอกิร้องกระหน่ำเลย อีกวันนึงเจอเพื่อนป่าป๊าอีกคน ก็เล่าให้ฟังเหมือนกันว่าโอกิร้องลั่นโรงเรียนเลย
สรุปได้ว่าสงสัยครูจะไม่อยากให้คุณพ่อคุณแม่กังวล ก็เลยหลอกว่าโอกิไม่ร้องแล้ว ครูคงไม่รู้ว่าโอกิมีแฟนคลับเยอะ คอยรายงานความเป็นไปที่โรงเรียนให้ฟังตลอด
ป่าป๊าก็รู้ว่าทุกครั้งที่หนีออกมา โอกิต้องร้องไห้ สุดท้ายก็เลยคิดว่าจะไม่หลอกแล้วว่าอยู่ด้วย คือจะไม่แอบหนี แต่จะกลับให้เห็นแล้วก็บอกไปเลยว่าป่าป๊าจะกลับ เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ป่าป๊าก็เลยไม่แอบ แต่บอกโอกิว่าป่าป๊าจะไปทำงานแล้ว โอกิร้องไห้ใหญ่เลย ป่าป๊าบอกว่า "ป่าป๊าต้องไปทำงานครับ อยู่กับโอกิไม่ได้ เข้าใจมั้ยครับ" โอกิร้องไห้เต็มที่ "กิไม่เข้าใจ๊ ฮือๆ กิไม่เข้าใจ ฮือๆ"
นอกจากเรื่องร้องไห้แล้ว เรื่องกินข้าว กินนมก็เป็นเรื่องที่แม่ต้องคอยถามครูตลอด เพราะโอกิไม่ค่อยกินเท่าไหร่ เท่าที่ถามๆ ก็รู้สึกว่าโอกิจะกินข้าวได้ดี กินเองได้ ไม่ต้องป้อนเหมือนเด็กคนอื่น แต่นม(น้ำเต้าหู้)ไม่ค่อยยอมกิน วันก่อนครูอ้อมเล่าให้ฟังว่า เห็นโอกิกินนมหมดถ้วยเลย ครูก็เลยปรบมือให้แล้วก็ชมว่าโอกิเก่งจังเลย กินนมหมดถ้วยเลย แต่ปรากฎว่าครูริญมาบอกว่า โอกิเทนมของตัวเองให้อาคิที่นั่งอยู่ข้างๆ เหลือติดถ้วยไว้นิดหน่อย แล้วก็เอามากินต่อจนหมด รู้มากจริงๆ นะ
แต่เรื่องดีๆ ของโอกิก็มีเหมือนกันนะ เพราะครูบอกว่า เวลาครูบอกให้ทำอะไร โอกิจะทำตามคำสั่งได้ดี ทำก่อนเพื่อนๆ เลย มีวันนึงโอชนเพื่อนล้มร้องไห้ โอกิก็รีบไปยกมือไหว้แล้วก็บอกว่า "ขอโทษค้าบ" ครูชมใหญ่เลย (แม่เล่าให้ป่าป๊าฟัง ป่าป๊าสงสัยว่าโอกิเนี่ยนะชนเพื่อนล้ม ตัวเล็กซะขนาดนี้ 555) แต่เรื่องมารยาทในการไหว้นี่ โอกิทำได้ดีมากๆ เลย เจอใครก็ไหว้ทันที ไม่ต้องทวงเหมือนไอโกะเลย ยิ่งเวลาที่ไปไหนด้วยกัน เวลาพวกพนักงานที่ยืนตามประตูยกมือไหว้ผู้ใหญ่ โอกิเห็นปุ๊บจะยกมือไหว้ตอบทันที ใครเห็นก็ชมกันทั้งนั้น
ป้า ย่อหน้าสุดท้ายย่อหน้าเดียวไม่พอนะ ต้องเพิ่ม
ตอบลบ