พูดไม่ได้ แต่รู้เรื่องนะ

โอกิ...

ทำไมโอกิไม่ยอมเดินเสียทีนะครับ ไม่ยอมพูดด้วยนะครับ แล้วก็ไม่ยอมนอนยาวๆ ด้วย แม่ต้องอุ้มโอกินอนด้วยกันทั้งคืนเลย วางได้แป๊บเดียวหนูก็รู้สึกตัวร้องโวยวาย ต้องอุ้มไว้กับอกดูดนมกันทั้งคืนเลย ทุกเช้าแม่จะปวดเมื่อยไปทั้งตัว เพราะนอนไม่สบายเลย เมื่อไหร่หนอ หนูจะยอมให้แม่นอนสบายๆ สักสามชั่วโมงก็ยังดี

นี่ดีว่าหนูเป็นลูกคนที่สองแล้วนะ แม่ก็พอจะอดทนได้ ถ้าเป็นคนแรก แม่คงรู้สึกทุกข์ทรมานกว่านี้ แต่การที่แม่ไม่ค่อยได้นอนนี่ก็เป็นเรื่องดี ที่ทำให้แม่ลดน้ำหนักไปได้เยอะทีเดียว ทำให้แม่กินของอร่อยได้เต็มที่โดยไม่อ้วนเลย ตั้งแต่ตอนที่แม่คลอดไอโกะ น้ำหนักแม่ก็จะเกินกว่าก่อนท้องมา 3 กิโล ซึ่งพยายามลดเท่าไหร่ก็ไม่สำเร็จ แตปรากฎว่าพอคลอดโอกิแล้ว โอกิก็ไม่ค่อยยอมให้แม่นอนสบายๆ ทำให้น้ำหนักแม่ลดลงไปเท่าเดิมก่อนจะท้องไอโกะอีกแน่ะ

แม้ว่าโอกิจะไม่พูด แต่ก็ฟังรู้เรื่อง และเข้าใจอะไรๆ พอสมควร อย่างคืนก่อนที่อยู่ดีๆ โอกิก็คลานเข้าไปที่ห้องน้ำคนเดียว ปกติเวลาที่ทุกคนเข้าห้องน้ำไปแปรงฟัน โอกิก็มักจะคลานเข้าไปขอมีส่วนร่วมด้วยเสมอ แต่คราวนี้ไม่มีใครอยู่เลย ไฟก็ปิด แต่โอกิคลานดึ๊บๆ ไปคนเดียว แม่บอกไอโกะว่า ไปแอบดูโอกิซิว่าเข้าไปทำอะไรในห้องน้ำคนเดียว แม่แอบดูก็เห็นโอกินั่งอยู่ สักพักก็คลานออกมาหาแม่ แม่ก็อุ้มขึ้นมากินนม แล้วก้ได้กลิ่นตุๆ เปิดก้นดูถึงรู้ว่าโอกิอึเสร็จเรียบร้อยแล้ว แม่เลยถามว่า “อ๋อ โอกิปวดอึใช่มั้ย ถึงคลานไปห้องน้ำน่ะ แม่ไม่รู้เรื่องเลย” โอกิก็ร้อง “อื้อๆๆๆ” ตามเคย