โอกิอายุปาเข้าไปขวบสามเดือนครึ่งแล้ว ป่านนี้หนูยังไม่ยอมพูด หรือทำท่าว่าจะพูดในเร็วๆนี้เลย...
สองสามสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ อาเน่พยายามสอนให้หนูออกเสียงบ้างเหมือนกัน และเสียงที่เด็กเล็กไม่น้อยถูกสอนให้เริ่มต้น ก็คงไม่พ้นเสียงเห่าของหมา... โอกิก็เหมือนกัน
อาเน่...”โอกิ.. มีมี่เห่ายังไง...” (มีมี่เป็นหมาตัวเมียสายพันธุ์แจ๊ครัสเซล)
โอกิทำปากจู๋พร้อมเป่าลมเสียงแหลมเล็ก... “ ฮู้...”
นั่นเป็นเสียงที่ทุกคนได้ฟังและฮากันครืน ในตอนกลับถึงบ้านเย็นวันนึง เมื่อสองสัปดาห์ก่อน แล้วหลังจากนั้นเป็นต้นมา เวลาโอกิต้องการอะไร ก็จะได้ยินคำถามก่อนเสมอว่า “โอกิ.. มีมี่เห่ายังไง” โอกิก็จะขานรับ “ ฮู้...”
สัปดาห์ที่แล้ว เราไปค้างกันที่แม่กลอง ไม่รู้ว่าใครซื้อข้าวเกรียบกุ้งของเอสแอนด์พีมาด้วย เป็นข้าวเกรียบกุ้งชิ้นเล็กบรรจุกระป๋องและไม่ค่อยมันมากนัก กินอร่อยมาก
โอกิซึ่งคงได้ลิ้มลองแล้ว และรู้ถึงรสอร่อยเช่นเดียวกัน... จึงเดินรี่เข้ามาหาในทันทีที่ป่าป๊าคว้าเจ้ากระป๋องข้าวเกรียบกุ้งนี้ขึ้นมา แล้วมายืนเอามือสองมือไหว้ปะหลกปะหลกอยู่ตรงหน้า
ป๊าถามก่อนที่จะส่งข้าวเกรียบกุ้งให้.. “โอกิ.. มีมี่เห่ายังไง”
“ ฮู้...”
เมื่อได้สมใจ โอกิก็เดินกินวนเวียนอยู่พักนึง พอข้าวเกรียบกุ้งแผ่นนั้นหมด ก็ตรงรี่เข้ามาอีกครั้ง มองด้วยสายตาอ้อนวอนเล็กๆ ป๊าคว้าข้าวเกรียบกุ้งชิ้นใหม่ชูขึ้นก่อนเอ่ยปาก.. “โอกิ...”
ไม่ทันที่จะพูดอะไรต่อ โอกิก็สวนขึ้นทันที “ ฮู้.. ฮู้..”
เออชักสงสัยซะแล้วว่า ลูกฉันดูจะกลายเป็นหมาไปซะแล้วละมั๊งเนี่ย....
เย็นวันก่อน เห็นเจ๊ไอโกะนั่งอยู่กะน้องโอกิสองคน เจ๊ยื่นฝรั่งในมือชิ้นหนึ่งให้น้องโอกิ พอน้องยื่นมือมารับเจ๊ก็ชักมือกลับพร้อมกับถามว่า... “โอกิ...เห่ายังไง...”
โอกิทำปากจู๋ยื่นยาวอีกครั้ง ก่อนส่งเสียงแหลม... “ ฮู้.. ฮู้..”
555...ไม่ต้องสงสัย มันเป็นหมาไปแล้ว....
โอกิเป็นพรีเซ็นเตอร์นมแม่ไม่ได้ ตัวก็เล็ก พูดก็ไม่พูด (ได้แต่เห่า) นอนก็ไม่นอน เสียชื่อนมแม่หมดเรยยย 555
ตอบลบจาก "โอกิ มีมี่เห่ายังไง" กลายเป็น "โอกิ เห่ายังไง" ไปแล้ว หลานป้านี่ร้ายมากๆเลยนะ อ่ะอ่ะอ่ะ
ตอบลบ