แม่ไปรับไอโกะที่โรงเรียน พอขึ้นรถได้ หนูก็รีบเล่าให้ฟังว่า
"วันนี้คุณครูให้วิ่งไปแตะที่ประตูสีขาว ที่หม่าม้ามารับไอโกะน่ะ พอไอโกะจะถึง มันก็เหมือนจะล้ม แต่ไม่ล้ม แล้วมือไอโกะก็โดนไม้ เลือดไหลนิดนึง เจ็บมากเลย"
"แล้วไอโกะร้องไห้หรือเปล่า"
"ไม่ร้อง" แล้วก็เล่าต่อว่า
"คุณครูให้ผู้ชายวิ่งก่อน แล้วก็ให้ผู้หญิงวิ่ง ตอนที่ไอโกะวิ่งน่ะ เพื่อนผู้ชายก็บอก ไอโกะสู้ๆ คนเดียวเลย"
"คนเดียวเลยเหรอ"
"คนเดียว"
"แล้วตอนคนอื่นวิ่ง ไม่มีเพื่อนบอกสู้ๆ เหรอ"
"ไม่"
"แล้วทำไมเพื่อนๆ ไม่เชียร์คนอื่น เหมือนเชียร์ไอโกะล่ะ"
"ไอโกะไม่รู้..."
วันต่อมา ไอโกะขี่จักรยานเล่นหน้าบ้าน แล้วบอกแม่ว่า
"หม่าม้า...สงสัยขาจะแข็งแรงมากๆ นะ เพราะไอโกะวิ่งก็เร็วกว่าเพื่อนๆ ขี่จักรยานก็ถึงก่อนจี่จี๊โชว..."
อีกวันหนึ่ง ไอโกะนั่งรถกลับบ้านตอนเย็น แม่คุยโทรศัพท์อยู่ ไอโกะเอามือจับหน้าอกข้างซ้าย ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แล้วก็พูดเสียงตกใจว่า
"หม่าม้า...ไอโกะรู้สึกเหมือนหัวใจมันจะไม่เต้น"
ถ้าวันก่อนครูชื่นไม่ขอให้ผู้ปกครองเอาหนังสือเกี่ยวกับร่างกายของเราไปให้ แม่คงงงเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับไอโกะ ดีว่ารู้ก่อน แม่เลยจับหน้าอกไอโกะแล้วก็บอกว่า
"นี่ไง..หม่าม้าจับดูยังรู้สึกว่ามันเต้นเลย"
ท่าทางไอโกะก็ยังคาใจ ทำหน้าไม่ค่อยเชื่ออยู่ จนแม่ต้องบอกว่า
"ถ้าไม่เชื่อ เดี๋ยวไอโกะกลับไปให้ป่าป๊าช่วยจับดูที่บ้านก็ได้นะ"
พอถึงบ้าน แม่เล่าให้ป่าป๊าฟัง ป่าป๊าก็ช่วยให้ไอโกะจับจนรู้สึกว่าหัวใจเต้น ไอโกะถึงยิ้มออกมาได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น