มีอยู่วันหนึ่ง ไอโกะเอาเสื้อสีขาวเก่ามอมแมมมาให้แม่ดู แล้วก็ถามว่า "หม่าม้า เสื้อไอโกะมันเลอะมากเลย อะไรซักได้" แม่ดูแล้วก็เห็นว่าน่าจะเป็นรอยเปื้อนยางกล้วย แล้วก็คราบเก่าๆ สารพัดเต็มไปหมด ดูยังไงก็ซักไม่ออกแน่ๆ แม่เลยบอกไอโกะว่า "ซักไม่ได้หรอก ไอโกะ" ไอโกะทำท่าไม่ยอมจำนน ถามต่ออีกว่า "แล้วอะไรซักได้ล่ะ"
แม่ก็บอกเหมือนเดิมว่า "มันซักไม่ได้แล้ว ซักยังไงก็ไม่ออกหรอกค่ะ" ไอโกะทำท่าผิดหวัง ตาแดงๆ เหมือนจะร้องไห้ "ก็ที่ในทีวีเค้าบอกว่าซักได้นี่" อ๋อ ฝีมือคุณปุ้ยนี่เอง สงสัยปิดเทอมนี้ไอโกะคงจะดูทีวีมากไปซะแล้ว
สุดท้ายแม่เลยไปซื้อบรีสมาให้ไอโกะทดลองซักด้วยตัวเอง แม่ถามว่าใช้แค่ไหน ไอโกะตอบได้ทันทีว่า "ครึ่งฝาก็พอ" คนทำโฆษณาน่าจะภูมิใจว่าโฆษณาของตัวเองได้ผลนะเนี่ย ไอโกะพยายามซักด้วยตัวเอง แล้วก็เห็นผลว่าซักไม่ออกจริงๆ แม่ต้องอธิบายว่าคราบบางอย่างก็ซักได้ บางอย่างก็ซักไม่ได้ ไอโกะถึงจะเข้าใจ
ในอเมริกาเขาบอกว่าคนดูโฆษณากันวันละเป็นพันโฆษณา (จากทุกสื่อ)ในไทยน่าจะน้อยกว่า แต่จากทีวีก็น่าจะเยอะพอดู ถ้าคิดว่าดูทีวี ๑ ชม. โฆษณาซัก ๔ รอบ รอบละ ๕ นาที โฆษณาละ ๓๐ วินาทีก็ดูโฆษณาไป ๔๐ โฆษณาแล้วนะ
ตอบลบโดนสะกดจิตแท้ๆ เลย 8-O
ไอโกะน่ารักมากเลยอ่ะ ป้าทนไม่ได้แล้ววว
ตอบลบ