ในที่สุดโรคทันสมัย ไข้หวัดใหญ่ สายพันธุ์ใหม่ 2009 ก็มาเยือนบ้านของเราอย่างเป็นทางการ
โดยเริ่มต้นจากโอกิก่อน คืนวันเสาร์หลังจากเปิดเทอมสัปดาห์แรก ตอนกลางคืนโอกินอนละเมอร้องไห้ ตัวร้อนมาก แม่กับป่าป๊าเลยช่วยกันเช็ดตัวให้ โอกิฝันร้ายมาก พูดจาแปลกๆ จนป่าป๊ารู้สึกไม่ค่อยดี แม่คิดว่าน่าจะเป็นจากที่พักนั้นทั้งสองคนชอบให้กูโจ้เล่าเรื่องกรรมลิขิตให้ฟัง แล้วแม่กับป่าป๊าก็ดูหนังผี หนังฆาตกรรมติดๆ กันสองสามวันด้วย โอกิเลยกลัวจนเก็บไปฝันร้าย
พอตอนเช้า โอกิก็ตัวเย็นปกติ เหมือนไม่มีอะไร แต่ตอนเย็นแม่เจนนี่โทรมาเล่าให้ฟังว่าเจนนี่กับภูเขาเป็นไข้หวัดใหญ่ หมอตรวจเชื้อแล้วเป็น H1 N1 ต้องหยุดเรียนหนึ่งอาทิตย์ ฝากให้แม่ช่วยดูการบ้านของไอโกะด้วย จะได้ให้เจนนีทำ
ตกกลางคืน คราวนี้ไอโกะตัวร้อนจัดอีกคนหนึ่ง แม่ให้กินยาแล้วก็เช็ดตัวให้ แต่พอเช้าแล้วไข้ก็ยังไม่ลด แม่เลยพาไปหาหมอทั้งสองคน พอคุณหมอรู้ว่าเพื่อนเป็นไข้หวัดใหญ่ 2009 แล้วก็เลยให้ตรวจเชื้อทั้งสองคน ตรวจแบบเร็ว ครึ่งชั่วโมงก็รู้ว่าไอโกะเป็นไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ A ก็เลยส่งเชื้อตรวจต่อไปว่าเป็น H1 N1 หรือเปล่า รู้ผลวันรุ่งขึ้น ส่วนโอกิหนังเหนียว ไม่พบเชื้อ
หมอสั่ง Tamiflu ให้ไอโกะ แล้วก็ให้หยุดเรียนหนึ่งสัปดาห์ รวมทั้งโอกิด้วย เพราะถึงแม้ว่าโอกิจะไม่เป็น แต่ก็อาจจะแพร่เชื้อให้คนอื่นได้
โอกิร่าเริงแจ่มใสมากที่ไม่ต้องไปโรงเรียน ทำทีมาถามแม่ว่า หยุดเรียนกี่วัน พอแม่บอกว่า 7 วัน ก็ทำท่าตกใจ (ทั้งๆ ที่จริงๆ ก็รู้อยู่แล้ว) รีบไปตะโกนบอกอาเน่ว่า "อาเน่ๆ หม่าม้าบอกว่า ไม่ต้องไปโรงเรียนตั้งเจ็ดวันแน่ะ" แล้วก็ยังคุยอีกด้วยว่า "เพื่อนๆ ต้องคิดถึงโอกิมากแน่ๆ เลย" พออาเน่ถามว่าแล้วโอกิไม่คิดถึงเพื่อนๆ เหรอ โอกิตอบชัดถ้อยชัดคำว่า "ไม่! โอกิชอบอยู่บ้านมากกว่า"
วันอังคาร หมอก็โทรมาแจ้งว่า ตกลงเป็น H1 N1 ตามคาด ให้ระวังโอกุมากหน่อย แต่ดูเหมือนจะไม่ทันแล้ว เพราะโอกุเริ่มตัวร้อนและไอแล้ว รวมทั้งตัวแม่เองก็รู้สึกปวดเมื่อยตามตัว เหมือนจะเป็นไข้อยู่เหมือนกัน แม่แอบหวังว่าโอกุจะเหมือนโอกิ คือได้รับเชื้อ แล้วก็จัดการเองได้ แต่ไม่สำเร็จ เพราะโอกุตัวร้อนสลับเย็นตลอดคืน เช้าแล้วก็ยังไม่ดีขึ้น เราก็เลยต้องไปหาหมอด้วยกัน
ผลตรวจก็เป็นไปตามคาด ทั้งแม่และโอกุมีเชื้อไข้หวัดใหญ่ทั้งสองคน แต่คราวนี้ หมอบอกว่าไม่ต้องตรวจต่อแล้ว เพราะต้องเสียต่าตรวจอีกคนละสามพัน หมอก็ให้ Tamiflu เลยทั้งสองคน แล้วก็ให้ระวังคนอื่นๆ อีก บ้านเราก็เลยใส่หน้ากากเข้าหากันทั้งบ้านตลอดอาทิตย์
ก่อนหน้านี้ เวลาที่ฟังข่าวเรื่องไข้หวัดใหญ่ 2009 ก็จะรู้สึกว่ามันน่ากลัว แต่พอเป็นกันจริงๆ แล้ว มันก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น เพราะไอโกะก็ตัวร้อน และไอบ้าง ไม่ได้ซึมหรือดูท่าทางหมดเรี่ยวแรงอะไร ยังเล่นและทำการบ้านได้ตามปกติ โอกุก็ตัวร้อนและงอแงอยู่สองคืน หลังจากนั้นก็มีไอบ้าง เทียบอาการแล้วไม่แย่เท่าตอนที่แพ้ขนมเค้กที่แม่กินด้วยซ้ำ ของแม่ก็ไม่มีไข้ นอกจากปวดเมื่อยตามตัวและไอนิดหน่อย กินยาที่หมอให้มาวันเดียวก็รู้สึกดีขึ้นเยอะ สรุปว่าสำหรับบ้านเราแล้ว มันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด
แสดงว่าเชื้อยังไม่ดื้อยาอ่ะสิ :)
ตอบลบมันชอบอยู่บ้านมากกว่า เพราะที่บ้านมีแต่คนคอยตามใจ ที่ รร เค้าไม่ตามใจมากเท่าที่บ้าน
ตอบลบ