ตอนออกจากสุวรรณภูมิ เด็กๆ ยังแรงดีอยู่เพราะความตื่นเต้น แต่ตอนที่ไปรอเปลี่ยนเครื่องที่ฮ่องกงตีห้ากว่าๆ ก็เพลึยพอดู พอขึ้นเครื่องได้ โอกุก็หลับยาว ไม่หือ ไม่อือ เขาเอาอาหารมาเสิรฟ์ก็ไม่รู้เรื่อง มาตื่นเอาใกล้จะถึง งัวเงียถามว่า "หม่าม้า เราก็นั่งมาตั้งนานแล้ว ไม่มีอาหารให้กินเลยเหรอ" แต่พอเอาขนมเค้กที่เก็บไว้ให้กิน ก็ไม่ยอมกิน
ผ่าน immigration ด้วยเวลาไม่นาน โชคดีที่เป็นวันอาทิตย์ คนไม่เยอะ เพื่อนพี่เธียรบอกให้ซื้อ Suica Card ใช้แทนเงินสดและตั๋วรถไฟเลยจะดีกว่า ซึ่งก็ work จริงๆ เจ้าหน้าที่ที่หน้าตู้ ช่วยเหลือแนะนำดีมาก สรุปว่าซื้อ 4 ใบ ผู้ใหญ่ 2 เด็ก 2 โอกุยังไม่ถึง 6 ขวบขึ้นรถไฟฟรี ไม่ต้องใช้
ของผู้ใหญ่จะหักเงินราคาผู้ใหญ่ ของเด็กก็หักราคาเด็ก ตอนซื้อ Suica ของเด็ก เขาดู passport และให้ลงวัน เดือน ปี เกิด ในระบบ พร้อมระบุชื่อไว้ในบัตรด้วย บัตรมีอายุ 10 ปี เติมเงินได้เรื่อยๆ เข้าใจว่าเมื่ออายุพ้นวัยเด็ก ก็น่าจะปรับราคาเป็นผู้ใหญ่ได้อัตโนมัติ เห็นปุ๊บ นึกได้ปั๊บเลยว่าถ้าเป็นคนไทยจะโกงได้อย่างไร
Mansion ที่เราไปพักจองผ่าน Airbnb เจ้าของชื่อ Mika และ Josh สาวญี่ปุ่นและหนุ่มออสซี่ เขานัดเจอเราที่สถานี Gotanda หน้า Uniqlo เวลา 15.00-15.30 แต่ตอนซื้อ Suica เสียเวลาเล็กน้อย เพราะจนท. เป็นห่วงเรื่องจะ refund เพราะถ้าซื้อจากตู้ของ monorail ต้องมา refund ที่เดิม แต่ถ้าซื้อตู้ JR จะ refund ที่ไหนก็ได้ ทำให้เราไปถึงที่นัดหลังเวลาเล็กน้อย พอไม่เห็น Josh ก็ชักใจไม่ค่อยดีว่าเขาจะลืมเราหรือเปล่า แต่เดินวนรอบ Uniqlo ได้ไม่เกิน 5 นาที Josh ก็จูงจักรยานโผล่มา แล้วก็เดินพาเราไปยังที่พัก ประมาณ 10 นาทีจากสถานี
เป็นห้องที่ถูกใจ กลางใหม่กลางเก่าขนาดกระทัดรัด 2 ห้องนอน เตียงคิงไซส์ ควีนไซส์ และเตียงเดี่ยว อย่างละหนึ่ง พอเหมาะกับครอบครัวเราทีเดียวเชียว ด้านล่างของตึกมี convenient store ชื่อ Sunkus เป็นที่พึ่งเรื่องปากท้องได้เป็นอย่างดี พอเก็บของเรียบร้อยแล้วก็ตัดสินใจไป Shibuya กัน เพื่อจะไปซื้อตั๋วเข้า Disneyland
ได้ตั๋วแล้วก็เดินเล่นเล็กน้อย ด้วยความเหนื่อยและเพลีย หิวมากๆ ก็หน้ามืด ผลุบเข้าร้านอาหารญี่ปุ่นใน Tokyu เป็นมื้อแรกที่หน้าตาดูดี ราคาแพง แต่รสชาติไม่ได้เรื่อง อาจจะอร่อยสำหรับคนญี่ปุ่น แต่มันไม่ถูกปากเรา
กินอิ่มแล้วก็ไปหาซื้อรองเท้าใหม่ให้ไอโกะ เพราะคู่ที่ใส่มามันเจ็บ ว่าไม่ได้เพราะแม่ไม่ยอมซื้อรองเท้าดีๆ ให้ลูกใส่ แต่ที่ซื้อใหม่ กลับถึงที่พักก็ไม่ถูกเท้าอยู่ดี สุดท้ายต้องซื้อใหม่ แล้วก็เอาไปเปลี่ยนเป็นของแม่ จบวันแรกด้วยการนอนหลับสบายกันทุกคนเพราะเพลียสุดๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น