สอนน้อง

วันนี้แม่ไปเยี่ยมอาม่าที่แม่กลองกับอี๊นิจ พอกลับมาตอนเย็น อาเน่เล่าให้ฟังว่า วันนี้ไอโกะสอนให้โอกิเดินได้ 2-3 ก้าว แล้ว แม่ถามไอโกะว่าสอนน้องเดินเหรอ ไอโกะก็พยักหน้า แล้วก็รีบอวดด้วยความภูมิใจว่าน้องเดินตั้งแต่ตรงนี้ไปตรงโน้นแน่ะ ซึ่งพอแม่ถามป่าป๊าแล้ว ป่าป๊าบอกว่าเดินนิดเดียวเท่านั้นเอง

แม่รู้สึกว่าไอโกะรักน้องมาก คอยดูแล เป็นห่วง เวลาเล่นกัน ไอโกะก็รู้จักเอาใจน้อง ทำให้โอกิหัวเราะร่าเป็นประจำ แม้โอกิจะแย่งของเล่นไอโกะบ้าง แต่พอบอกให้น้องเล่นก่อน ไอโกะก็จะยอมเกือบทุกครั้ง

เวลาโอกิร้องไห้หาแม่ ไอโกะก็จะพยายามพูดกับโอกิอย่างเป็นเรื่องเป็นราวว่า “โอกิคร้าบ ไม่ต้องร้องนะคร้าบ เดี๋ยวหม่าม้าก็มาแล้วนะคร้าบ” แล้วไอโกะก็จะบอกแม่ว่า “หม่าม้า...โอกิอยากหาหม่าม้า หม่าม้าอุ้มน้องสิ” ล่าสุดอาเน่เล่าให้ฟังว่า โอกิร้องไห้เสียงดัง น้ำหูน้ำตาไหล อาเน่ก็เลยบ่นว่า “เอ้า...ร้องเข้าไป อยากร้องก็ร้องเลย” ไอโกะรีบเดินมาบอกน้องว่า “โอกิคร้าบ...ร้องไห้ทำไมคร้าบ ไม่ต้องร้องนะคร้าบ น้ำตาไม่ได้แก้ปัญหานะคร้าบ” แม่ฟังแล้วก็อึ้งไปเลย ถามไอโกะว่าใครบอกคะ หนูทำคิ้วขมวดเหมือนแม่นี่ถามอะไรไม่เข้าท่า แล้วก็บอกว่า “อ๊าว..ก็คุณครูบอกไง” ไอโกะน่ะแบบนี้ทุกทีเลย พูดรู้เรื่อง เข้าใจทุกอย่าง แต่เวลาปฏิบัติเองนี่ไม่ได้เรื่องเลย เวลามีปัญหาอะไร ไอโกะร้องไห้ก่อนทุกครั้งเชียว