เรียนวาดรูป

ตอนก่อนเปิดเทอม แม่พาไอโกะไปเรียนวาดรูปกับครูแหลมที่พิพิทธภัณฑ์เด็ก แม่นินาเป็นคนแนะนำแม่ตั้งแต่เทอมที่แล้ว แต่ตอนนั้นแม่คิดว่ามันไกลบ้าน แล้วก็ต้องเรียนทั้งวัน ไปรับส่งลำบาก เทอมที่แล้วนินาเลยเรียนกับเจนนี่สองคน ไม่ชอบทั้งคู่ เทอมนี้แม่เจนนี่ก็เลยไม่พาไปเรียน แต่แม่นินาถือคติว่าลูกยิ่งไม่ชอบ ยิ่งต้องพาไป เป็นการฝึกหัด ที่แม่อยากให้ไอโกะไปเรียนก็เพราะไอโกะชอบวาดรูป แต่แม่วาดไม่เป็น สอนไม่ได้ ถ้าไอโกะได้เรียนกับครูดีๆ น่าจะดี



ปรากฎว่า ไอโกะไม่ชอบเลย ร้องไห้ทุกวัน แต่ก็ทำงานเสร็จทุกวัน ตั้งแต่วันแรก ป่าป๊าก็คิดว่าแม่ไม่ควรจะฝืน เพราะป่าป๊าคิดว่าเรียนทั้งวันในสถานที่และครูที่ไม่คุ้นเคยมันนานเกินไป แบบนี้แทนที่จะทำให้ไอโกะชอบวาดรูป อาจจะทำให้เกลียดไปเลยก็ได้ แต่แม่กลับคิดว่าควรจะฝึกให้ไอโกะรู้จักปรับตัวกับอะไรใหม่ๆ บ้าง แล้วแม่ก็เชื่อว่าไอโกะไม่มีทางเกลียดการวาดรูปหรอก

ในระหว่างที่เรียนสองสัปดาห์ เวลาที่พาไอโกะไปส่ง แล้วไอโกะก็ร้องไห้ไม่อยากลงจากรถ แม่ก็สับสนเหมือนกัน ไม่รู้ว่าแม่ตัดสินใจถูกหรือผิด ควรจะให้เรียนต่อไป หรือเลิกกลางคันดี แต่สุดท้ายเราก็ผ่านมันมาได้ ด้วยการขู่ ปลอบ หลอกล่อ แลกด้วยของรางวัลของแม่ แม่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไอโกะได้เรียนรู้อะไรบ้างหรือเปล่า แต่อย่างน้อยก็ได้ผลงานที่ป่าป๊าชมว่าสวยกลับมาบ้านทุกวัน



ตอนกรอกใบสมัครเรียน เขาถามว่าลูกมีลักษณะนิสัยอย่างไร มีอะไรที่อยากให้คุณครูช่วยเหลือแก้ไข แม่ก็เขียนไปว่า ไอโกะขี้กลัว ร้องไห้เก่ง ไม่กล้าแสดงออก ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง ฯลฯ พอจบคอร์ส ครูแหลมก็ประชุมผู้ปกครองสรุปให้ฟังว่าลูกแต่ละคนเป็นยังไง แม่ก็คิดว่าสงสัยแม่ต้องโดนครูด่าแน่ๆ เพราะไอโกะร้องไห้ไม่ยอมเข้าห้องเกือบทุกวัน แต่ปรากฎว่า ครูแหลมบอกว่าไอโกะเป็นเด็กผู้หญิง มีลักษณะนิสัยแบบนี้ ก็ดีแล้ว แล้วครูทุกคนก็จะไม่มีใครดุไอโกะเลย (เท่าที่แม่สังเกต ครูที่นี่จะค่อนข้างดุ เด็กต้องทำงานให้เสร็จ ไม่มีการพะเน้าพะนอเอาใจเด็กเหมือนที่อื่นๆ) เพราะรู้ว่าใช้วิธีการดุกับเด็กที่มีนิสัยแบบไอโกะไม่ได้ แม่อยากให้ไอโกะไปเรียนอีกเทอมหน้า แต่ไอโกะบอกว่าไม่อยากไปแล้ว แม่ได้แต่หวังว่าไอโกะน่าจะเปลี่ยนใจ

แถม 1: มีอยู่วันหนึ่ง เลิกเรียนวาดรูปแล้วแม่พาไอโกะไปเจเจมอลล์ที่อยู่ใกล้ๆ ตั้งใจว่าจะไปหาซื้อกางเกงขายาวให้โอกิ ตอนที่ขับรถเข้าไปในห้าง ไอโกะอ่านป้ายที่ติดไว้เสียงดังว่า "เปิดทุกวัน ถูกทุกวัน" พอเข้าไปเดินดู แม่เห็นเสื้อยืดคิตตี้ก็เลยซื้อให้ไอโกะ (ปลอบใจ) แล้วก็ซื้อรูปรถให้โอกิด้วย เพื่อไม่ให้ไอโกะว่างเกินไปเวลาที่แม่เดินดูของ แม่เลยให้ไอโกะคอยจดว่าเราซื้ออะไรไปเท่าไหร่ ไอโกะก็จดตามไปเรื่อยๆ ร้านแรกเสื้อ 2 ตัว 118 บาท ร้านที่สอง กางเกง 1 ตัว 80 บาท ร้านที่สาม กางเกง 1 ตัว 160 บาท คราวนี้ไอโกะจดไปแล้วก็ถามแม่ว่า "หม่าม้า..ทำไมมันไม่ถูกเหมือนที่เค้าบอก" "นั่นไง..ไอโกะ ก็เค้าหลอกเราให้มาซื้อของไง เหมือนโฆษณาผงซักฟอกนั่นแหละ"

เราเดินกันไปเรื่อยๆ ไอโกะเห็นของเล่น แล้วก็อยากได้ แม่บอกว่ามันแพง ไม่ซื้อหรอก ไอโกะหน้ามุ่ยทำอะไรไม่ได้ พอเดินผ่านร้านหนังสือ ไอโกะก็อยากได้อีก แม่เอาราคามาให้ดูพอเห็นเลข 49 ไอโกะรีบบอกว่า "แต่มันไม่ได้แพงมากนี่นา" จริงๆ แม่ก็ตั้งใจจะซื้อให้อยู่แล้ว พอหยิบให้คนขายจะจ่ายเงิน คนขายก็บอกว่า 40 บาท แม่จ่ายเงินให้คนขาย ไอโกะสกิดแม่แล้วก็กระซิบถามว่า "หม่าม้า...ทำไมมันไม่ใช่ 49 บาทล่ะ" วันนี้ไอโกะคงจะงงๆ ว่า ทีเขียนว่าถูกกลับไม่ถูกอย่างที่เขียน แต่เวลาเขียน 49 ทำไมขาย 40


แถม 2 : "ป่าป๊ารู้มั้ย วันนี้ตอนที่ไอโกะพยายามจะหยิบถัง แล้วไอโกะหยิบไม่ถึง เพราะว่ามันสูง แล้วไอโกะก็พูดในใจว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น แล้วไอโกะก็หยิบได้เลย"