องครักษ์พิทักษ์โอกิ

โอกิ...

ตั้งแต่แรกที่แม่กับป่าป๊าคิดจะมีลูก ก็ตั้งใจกันไว้ก่อนแล้วว่า เราคงจะไม่มีพี่เลี้ยงเด็ก เพราะคิดว่าไม่จำเป็น แล้วก็คิดว่าการมีพี่เลี้ยงน่าจะทำให้ลูกถูกตามใจมาก แล้วก็เสียคนได้ง่าย ตอนที่ไอโกะเกิด บ้านเราก็มีแต่จี่จี๊จินคนเดียว เป็นแม่บ้าน แล้วก็คอยช่วยดูแลไอโกะด้วย แต่ไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก เวลาที่เราไปไหนมาไหนกัน ก็ไปกันเอง จี่จี๊จินไม่ได้ไปด้วย ดังนั้นจี่จี๊จินจึงไม่ใช่พี่เลี้ยง ก็เป็นไปตามที่แม่กับป่าป๊าตั้งใจ

พอมาถึงตอนโอกิเกิด พวกเราก็รู้สึกว่า จี่จี๊จินทำงานคนเดียวไม่ไหวแน่ เพราะบ้านเรามีคนเยอะมากอยู่แล้ว พอมีโอกิอีกคน คงต้องมีผู้ช่วยแล้วล่ะ ก่อนที่จี่จี๊โชวจะมา ป่าป๊าก็กำชับนักกำชับหนาว่า ให้มาช่วยทำงานบ้านนะ ไม่ใช่มาเลี้ยงโอกิ เพราะไม่อยากให้มาคอยเอาอกเอาใจ ดูแลแต่โอกิอย่างเดียว ซึ่งจี่จี๊โชวก็เข้าใจ ทั้งสองคนก็ทำงานประสานกับเป็นอย่างดี คือ ช่วยกันทำงานบ้านและดูแลไอโกะและโอกิไปด้วย
ด้วยความที่จี่จี๊จินอยู่มาก่อน เลี้ยงไอโกะมาก่อนก็ใกล้ชิดไอโกะมากกว่า

ตอนที่โอกิเกิดใหม่ๆ จี่จี๊จินยินดีมาก เพราะเป็นผู้ชาย จี่จี๊จินอยากมีหลานผู้ชายอยู่แล้ว แรกๆ ก่อนจี่จี๊โชวจะมา โอกิก็เริ่มติดจี่จี๊จินแล้ว แต่พอไม่ทันไร จี่จี๊จินก็กลับไปเยี่ยมบ้านที่พม่า ไปนานตั้งสองเดือนกว่า ช่วงนี้เองที่โอกิก็อยู่แต่กับจี่จี๊โชว ทำให้โอกิติดจี่จี๊โชวมากกว่า พอจี่จี๊จินกลับมา ความสัมพันธ์ก็ต่อไม่ติดเสียแล้ว โอกิแสดงให้เห็นชัดเจนเลยว่าโอกิเลือกจี่จี๊โชวแล้ว เวลาจี่จี๊จินจะมาอุ้มไปเที่ยว หรือทำอะไรให้ โอกิก็จะส่งเสียงขู่คำราม แสดงความไม่ถูกใจบ่อยๆ แต่ถ้าเป็นจี่จี๊โชวล่ะก็ ได้เลย แล้วจี่จี๊โชวเองก็แสดงอาการปลื้มโอกิมากๆๆ โอกิทำอะไรก็น่ารักถูกใจจี่จี๊โชวไปหมด โอกิอยากได้อะไร จัดให้ จนป่าป๊ากังวลว่าโอกิจะเสียเด็กแน่ๆ ถ้าปล่อยไปเรื่อยๆ เพราะไม่ใช่แค่จี่จี๊คนเดียว ทั้งอาเน่และใครๆ ก็ พลอยเอาใจตามใจโอกิกันทั้งนั้น ด้วยความที่เล็กสุดในบ้าน

แม่สังเกตเห็นได้ชัดว่า โอกิจะร้องไห้แตกต่างจากไอโกะตอนเล็กๆ เวลาที่ไอโกะไม่ได้ดังใจ จะร้องนาน แต่ร้องแบบเสียใจ ส่วนโอกิจะร้องแบบไม่พอใจ แรกๆ จะร้องนาน เพราะต้องการเอาชนะ แต่เมื่อเรียนรู้แล้วก็จะร้องไม่นาน แต่จะแสดงท่าว่าไม่พอใจ ส่งเสียงขู่ฮึ่มๆ ตลอด

ป่าป๊าคิดว่า ไม่ควรจะปล่อยให้โอกิเอาแต่ใจไปเรื่อยๆ ควรจะต้องฝึกให้รู้ก่อนจะสาย ซึ่งป่าป๊าก็ฝึกหนักทีเดียว ล่าสุดเมื่อสองวันมานี้ โอกิร้องไห้ด้วยเหตุผลเดิม คือ อยากหาแม่ โอกิติดแม่มาก ทุกวันที่แม่จะออกจากบ้าน หรือจะอาบน้ำ จะทำอะไร โอกิก็จะไม่ยอมให้ไปไหน ต้องร้องไห้โวยวายตลอดเวลา เราแทบไม่เคยบ๊ายบายกันดีๆ เวลาแม่ออกจากบ้านเลย

วันที่เกิดเรื่อง แม่กินข้าวเสร็จแล้วก็อาศัยจังหวะที่โอกิเผลอ แอบหนีขึ้นมาอาบน้ำ พอโอกิรู้ตัวว่าแม่หายไปก็ร้องไห้โวยวายเหมือนเคย จี่จี๊โชวก็เลยอุ้มโอกิขึ้นมาหาแม่ข้างบน จี่จี๊โชวเปิดประตูห้องเข้ามาแล้วก็คงจะบอกโอกิทำนองว่าแม่ไม่อยู่ แต่จริงๆ แล้วแม่หลบอยู่หน้าห้องน้ำ แล้วจี่จี๊ก็อุ้มโอกิลงไปข้างล่างใหม่ แต่คราวนี้โอกิไม่ยอม ร้องไห้โวยวายเสียงดังมาก ทั้งร้อง ทั้งขู่ ทั้งตีจี่จี๊โชว แสดงให้รู้ว่าตัวเองไม่พอใจมาก แล้วก็ไม่ยอมหยุดร้อง แม้ว่าใครๆ จะพยายามเอาอะไรมาหลอกล่อ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจโอกิ ก็ไม่ได้ผล จนป่าป๊าคิดแล้วว่าต้องจัดการอะไรสักอย่าง

ป่าป๊าเลยไปอุ้มโอกิมาจากจี่จี๊โชว แล้วก็ดุโอกิเสียงดังว่าทำแบบนี้ไม่ได้ แล้วจับโอกิมานั่งข้างๆ ป่าป๊าที่โซฟา ห้ามทุกคนมายุ่ง โอกิก็ยังร้องโวยวายไม่ยอมหยุด สะอึกสะอื้นน่าสงสารมาก แม่คิดว่าโอกิก็คงประเมินสถานการณ์อยู่ว่าจะมีใครมาช่วยหรือเปล่า อาเน่ก็พยายามจะเข้ามากู้สถานการณ์ด้วยการบอกป่าป๊าว่า มันง่วงนอน ป่าป๊าก็ไม่ฟัง ปล่อยให้โอกินั่งข้างๆ ร้องไห้อยู่แบบนั้น พอเหนื่อยก็หยุดนิดนึง พอมีแรงก็ร้องใหม่ ป่าป๊าก็ดุให้เงียบ จี่จี๊โชวก็คอยป้วนเปี้ยนห่างๆ อยากจะเข้ามาช่วยเต็มแก่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แม่อาบน้ำเสร็จ จะลงไปอุ้มโอกิ พอป่าป๊าเห็นแม่ ก็ไล่กลับขึ้นมาข้างบน ไม่ให้เข้าไปยุ่ง ถ้าโอกิเงียบ จึงจะได้เจอแม่ ถ้าไม่เงียบก็จะต้องร้องอยู่อย่างนั้น

โอกิร้องจนอาเน่ทนไม่ไหว หลบเข้าห้องนอนไปเลย ทั้งๆ ที่ยังไม่ถึงเวลานอนปกติของอาเน่ สุดท้ายป่าป๊าก็อุ้มโอกิขึ้นมาหาแม่ ยังสะอื้นอยู่เลย ท่าทางเหนื่อยมาก ตาแดง น้ำตาและขี้มูกไหลเต็ม พอโอกิเจอแม่ก็ซบไหล่สะอื้นน่าสงสารมาก ให้กินนมพักเดียว หลับไปเลย ป่าป๊าบอกว่า เวลาที่ใครๆ บอกให้โอกิทำอะไร เช่น สวัสดี ส่งจูบ ยิ้มยังไง ร้องไห้ยังไง โอกิทำได้หมด เวลาอยากได้อะไร ก็รู้จักบอกด้วยการชี้ หรือเดินไปหยิบมาให้ ทุกคนก็จะบอกว่า โอกิรู้เรื่องแล้ว เก่ง น่ารัก แต่เวลาไม่ได้ดังใจร้องไห้โวยวาย ป่าป๊าจะฝึกด้วยการปล่อยให้ร้อง ทุกคนก็จะคอยบอกว่า มันยังเด็ก ไม่รู้เรื่อง จะให้ยอมตามใจทุกอย่างได้ยังไง

พอรุ่งขึ้นอีกวัน แม่กลับมาจากทำงาน ไม่เจอโอกิเลย จนกินข้าว อาบน้ำเสร็จ มานั่งดูทีวีกับอาเน่ อาเน่บอกว่า พอเห็นรถแม่เข้ามา จี่จี๊โชวรีบอุ้มโอกิหนีขึ้นข้างบนเลย เพราะกลัวว่า ถ้าโอกิเห็นแม่ ก็จะร้องไห้หาอีก แล้วแม่ก็ต้งกินข้าว อาบน้ำ โอกิก็จะทนรอไม่ได้ ร้องไห้ เดี๋ยวก็จะต้องโดนป่าป๊าฝึกหนักอีก จี่จี๊โชวเลยหาทางแก้ปัญหาเอง ด้วยการเอาโอกิหลบไปก่อนเลย เพราะถ้าไม่เห็นแม่ ก็ไม่เป็นไร